Editoriaal

Die ‘groote oorlog’ eiste miljoenen militaire en burgerslachtoffers; enkele duizenden werden geëxecuteerd door eigen troepen. Toch bepalen zij voor een groot deel de beeldvorming uit die jaren. Ontelbare boeken, films, documentaires… zijn aan hen gewijd.

Was het militair gerecht echt zo blind, zo streng? Stond het handhaven van discipline boven het streven naar militaire rechtvaardigheid? Hielp het executeren van een man ‘als voorbeeld’ om de medesoldaten in de pas te doen lopen?

Tijdens de Groote Oorlog werden 12 Belgische soldaten ter dood gebracht, onder hen enkelen hier in de streek tijdens de eerste oorlogsweken.

Op 19 oktober 1914 fusilleerde men in Nieuwpoort Alfons Gielen en Louis De Vos, 24 uur nadat de krijgsauditeur hen teruggestuurd had naar hun kameraden: het was te druk om zo’n zaakje te behandelen. Maar plots veranderde alles. Een krijgsraad werd vlugvlug samengeroepen, getuigen werden niet gehoord, een beroep was niet mogelijk, meer nog: het genadeverzoek bereikte koning Albert niet.

Waarom die snelheid? Wie was verantwoordelijk? Dossin? Waarom wist de familie Gielen niet hoe de vader van drie kinderen was ‘gesneuveld’?

Johan Van Duyse vertelt ons dit aangrijpend verhaal. Hij is auteur, erkend gids en gepassioneerd kenner van de Groote Oorlog. Als stichtend lid van de Vrienden van het ‘In Flanders Fields Museum’ verdiept hij zich al jaren in de kleine verhalen van die grote oorlog.